Антыалкагольная кампанія ў БССР другой паловы 1980-х гг.
Ключавыя словы:
БССР, перабудова, дзяржаўная палітыка, антыалкагольная кампанія, п’янства, самагонаварэннеАнатацыя
Вывучаецца правядзенне кампаніі па барацьбе з п’янствам і алкагалізмам у другой палове 1980-х гг. у БССР. Адзначаецца, што спажыванне спіртных напояў з’яўлялася сур’ёзнай праблемай для беларускага грамадства, наносіла шкоду здароўю насельніцтва. Разглядаюцца заканадаўчыя ініцыятывы і практычныя дзеянні партыі і ўрада па абмежаванні самагонаварэння і дзяржаўнага абароту алкаголю. Аналізуецца дзейнасць Беларускага рэспубліканскага добраахвотнага таварыства барацьбы за цвярозасць, якое прыкладала намаганні па барацьбе з п’янствам і ўкараненні цвярозага ладу жыцця. Указваецца, што дзяржаўная антыалкагольная палітыка была супярэчлівай і не мела значных станоўчых вынікаў. Уведзеныя абмежаванні выклікалі з’яўленне чэрг у крамах, ужыванне сурагатаў алкаголю і рост самагонаварэння.
Бібліяграфічныя спасылкі
- Нестерович НБ. Наша боль – алкоголь. Беларуская думка. 2007;10:117–122.
- Боброва АГ. Политика в области профилактики и предупреждения пьянства и алкоголизма в Беларуси. Беларуская думка. 2019;1:74–81.
- Кривонос ЛМ. Острые грани граненого стакана. Беларуская думка. 2019;8:44–51.
- Цярохін СФ. У фокусе канкрэтнага факта: праўда і мана пра ап’яняльныя напіткі. Мінск: Навука і тэхніка; 1988. 157 с.
Downloads
Апублікавана
Выпуск
Раздзел
License
Copyright (c) 2025 Часопіс Беларускага дзяржаўнага ўніверсітэта. Гісторыя
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License.
Аўтары, якія публікуюцца ў гэтым часопісе, пагаджаюцца з наступным:
1. Аўтары захоўваюць за сабой аўтарскія правы на работу і перадаюць часопісу права першай публікацыі работы на ўмовах ліцэнзіі Creative Commons Attribution-NonCommercial. 4.0 International (CC BY-NC 4.0).
2. Аўтары захоўваюць права заключаць асобныя кантрактныя дамоўленасці, звязаныя з неэксклюзіўным распаўсюджаннем версіі работы ў апублікаваным тут выглядзе (напрыклад, размяшчэнне яе ў інстытуцкім сховішчы, публікацыя ў кнізе) са спасылкай на яе арыгінальную публікацыю ў гэтым часопісе.
3. Аўтары маюць права размяшчаць сваю работу ў інтэрнэце (напрыклад, у інстытуцкім сховішчы або на персанальным сайце) да і ў час працэсу разгляду яе гэтым часопісам, паколькі гэта можа прывесці да прадуктыўнага абмеркавання і большай колькасці спасылак на дадзеную работу. (Гл. The Effect of Open Access).
