Полацкі кадэцкі корпус у гады Першай сусветнай вайны (1914–1918) - Лукашэвіч, Андрэй Міхайлавіч (Часопіс Беларускага дзяржаўнага ўніверсітэта. Гісторыя, 2024)
Разглядаецца лёс Полацкага кадэцкага корпуса ў гады Першай сусветнай вайны. Паказваецца, што ў верасні 1914 г. у сувязі з выкарыстаннем будынкаў навучальнай установы для лячэння раненых кадэцкі корпус паротна быў эвакуіраваны ў Сумы (3-я рота), Маскву, а затым у Адэсу (2-я рота) і Уладзікаўказ (1-я рота). Там палачане былі прыкамандзіраваны да мясцовых сярэдніх ваенна-навучальных устаноў. Генерал М. Р. Чыгір разам з канцылярыяй і архівам корпуса яшчэ год заставаўся ў Полацку і толькі ў верасні 1915 г. у сувязі з пагаршэннем становішча на фронце быў эвакуіраваны ў Сімбірск. Прасочваецца лёс эвакуіраваных рот, апісваюцца асаблівасці адаптацыі палачан да новых умоў жыцця і спецыфіка іх узаемаадносін з мясцовымі кадэтамі. Адзначаецца, што ў Сумах і Уладзікаўказе паміж палачанамі і выхаванцамі мясцовых карпусоў склаліся нацягнутыя адносіны, што было абумоўлена рознымі традыцыямі, менталітэтам і выхаваннем кадэтаў. Дэманструецца пераўтварэнне Полацкага кадэцкага корпуса ў гімназію ваеннага ведамства ў 1917 г., а таксама прыём навучэнцаў на новых дэмакратычных умовах. Робіцца выснова аб тым, што да кастрычніка 1917 г. Полацкая гімназія ваеннага ведамства функцыянавала як адзіная ваенна-навучальная ўстанова і была афіцыйна скасавана толькі пасля прыходу да ўлады бальшавікоў, якія адмовіліся ад рэформы Часовага ўрада.