Прэцэдэнтныя тэксты як індыкатары апазцыi сапраўднае – падробленае у творах Дж. Барнса i П. Акрайда

Аўтары

  • Дар'я Ігараўна Данілевіч Беларускi дзяржаўны ўнiверсiтэт, пр. Незалежнасцi, 4, 220030, г. Мiнск, Беларусь; Мiнскi дзяржаўны лiнгвiстычны ўнiверсiтэт, вул. Захарава, 21, 220034, г. Мiнск, Беларусь https://orcid.org/0000-0001-9427-0471

Ключавыя словы:

Джулiан Барнс, Пiтэр Акрайд, прэцэдэнтны тэкст, iнтэртэкстуальнасць, сiмулякр, антытэза

Анатацыя

Разглядаюцца спосабы адлюстравання Дж. Барнсам і П. Акрайдам апазіцыі сапраўднае – падробленае, якая займае заўважнае месца ў эстэтыцы постмадэрнізму. Паказана, што пры ўвасабленні дадзенай апазіцыі пісьменнікі нярэдка выкарыстоўваюць прэцэдэнтныя тэксты. У рамане Дж. Барнса «Англія, Англія» з дапамогай прэцэдэнтных тэкстаў актуалізуецца культурны пласт, з якім маюць справу персанажы: імёны гістарычных дзеячаў, тапонімы, артэфакты. Так шматвекавая англійская гісторыя узнаўляецца на востраве забаў. У творы Дж. Барнса «Гісторыі свету ў 10½ главах» матыў непарыўнасці бінарных апазіцый з’яўляецца асноватворным, калі мастак пакутуе немагчымасцю трансфармаваць рэальнасць у прадмет мастацтва без хібаў, а той, хто выратаваўся з «Тытаніка» імкнецца вярнуцца ў мінулае з дапамогай дэкарацый для фільма. У аснове сюжэта рамана П. Акрайда «Чатэртон» ляжыць выяўленне сапраўднасці некаторых артэфактаў. Прэцэдэнтныя тэксты ўзбагачаюць наратыў, ператвараючы гістарычных асоб у персанажаў рамана. Раман «Лонданскія выдумшчыкі» П. Акрайда з’яўляецца даследаваннем дзеянняў фальсіфікатара Шэкспіра, які спрабаваў сцерці грань паміж сапраўдным і фальшывым, прадстаўляючы свету «згубленыя» працы.

Біяграфія аўтара

  • Дар'я Ігараўна Данілевіч, Беларускi дзяржаўны ўнiверсiтэт, пр. Незалежнасцi, 4, 220030, г. Мiнск, Беларусь; Мiнскi дзяржаўны лiнгвiстычны ўнiверсiтэт, вул. Захарава, 21, 220034, г. Мiнск, Беларусь

    старшы выкладчык кафедры англійскай мовы эканамічных спецыяльнасцяў факультэта міжнародных адносін Беларускага дзяржаўнага універсітэта і аспірантка  кафедры замежнай літаратуры Мінскага дзяржаўнага лінгвістычнага ўніверсітэта. Навуковы кіраўнік – доктар філалагічных навук, прафесар М. С. Рагачэўская.

Бібліяграфічныя спасылкі

  1. Gritsanov AA, editor, compiler. Noveishii filosovskii slovar’ [Newest philosophical dictionary]. 3rd edition. Minsk: Knizhnii dom; 2003. 1280 p. Russian.
  2. Bradford R. Julian Barnes’s England, England and Englishness. In: Groes S, Childs P, editors. Julian Barnes (contemporary critical perspectives). London: Continuum; 2011. p. 92–102. DOI: 10.5040/9781472542557.ch-007.
  3. Roberts R. Inventing a way to the truth: life and fiction in Julian Barnes’s Flaubert’s parrot. In: Groes S, Childs P, editors. Julian Barnes (contemporary critical perspectives). London: Continuum; 2011. p. 26–36. DOI: 10.5040/9781472542557.ch-002.
  4. Hänninen U. Rewriting literary history: Peter Ackroyd and intertextuality. Helsinki: Helsingfors universitet; 1997. 79 p.
  5. Neglyad TA. Intertextuality in the works of Peter Ackroyd. Filologicheskie nauki. Voprosy teorii i praktiki. 2018;3(part 1): 42–45. Russian.
  6. Polkhovskaya EV. [Intertextual play in Peter Ackroyd’s novel «The casebook of Victor Frankenstein»]. Mirovaya literatura na perekrest’e kul’ tur i tsivilizatsii, 2012;6(2):128–134. Russian.
  7. Hermansson C. The City as Intertext: London in Peter Ackroyd’s novel «Chatterton». In: Wright W, Kaplan S, editors. The image of the city in literature, media, and society. Pueblo: The Society; 2003. p. 204–207.
  8. Berkem S. Representations of London in Peter Ackroyd’s fiction. Lewiston: Edwin Mellen Press; 2012. 189 p.
  9. Shubina AV. Biography of a city as a new type of historiographic narrative (Peter Ackroyd’s «London: The Biography»). Izvestiya Rossiiskogo gosudarstvennogo pedagogicheskogo universiteta im. A. I. Gertsena. 2009;96:228–231. Russian.
  10. Scott C. The sound of truth: constructed and reconstructed lives in English novels since Julian Barnes’s Flaubert’s parrot. [S. l.]: Tectum Verlag; 2010. 226 p.
  11. Grishaeva LI, Popova MK, Titov VT. Fenomen pretsedentnosti i preemstvennosti kul’ tur [Phenomenon of precedence and continuity of cultures]. Voronezh: Voronezh State University; 2004. 312 p. Russian.
  12. Ilyin IP. Postmodernizm. Slovar’ terminov [Postmodernism. Dictionary of terms]. Moscow: INTRADA; 2001. 384 p. Russian.
  13. Baudrillard J. Simulacres et simulation. Paris: Galilée; 1981. 240 p. Russian edition: Baudrillard J. Simulyakry i simulyatsiya. Kachalov A, translator. Moscow: Postum; 2016. 240 p.
  14. Barnes J. England, England. London: Vintage Books; 2012. 376 p.
  15. Barnes J. A history of the world in 10½ chapters. New York: Picador; 2005. 266 p.
  16. Ackroyd P. Chatterton. London: Penguin books; 1993. 234 p.
  17. Danilevich DI. [Sphere-sources of precedent phenomena in P.Ackroyd’s novel «Chatterton»]. In: Baranova NP, editor. Materialy ezhegodnoi nauchnoi konferentsii studentov i magistrantov universiteta; 18–19 aprelya 2019 g.; Minsk, Belarus’. Chast’ 3. [Materials of the annual scientific conference of students and undergraduates of the university; 2019 April 18–19; Minsk, Belarus. Part 3]. Minsk: Minsk State Linguistic University; 2019. p. 44–46.
  18. Ackroyd P. The lambs of London. London: Vintage; 2005. 216 p.

Downloads

Апублікавана

2020-12-11

Выпуск

№ 3 (2020): Часопіс Беларускага дзяржаўнага ўніверсітэта. Філалогія

Раздзел

Літаратуразнаўства

License

Аўтары, публікуюцца ў дадзеным часопісе, згаджаюцца з наступным:

  1. Аўтары захоўваюць за сабой аўтарскія правы на працу і прадастаўляюць часопісу права першай публікацыі працы на ўмовах ліцэнзіі Creative Commons Attribution-NonCommercial. 4.0 International (CC BY-NC 4.0).
  2. Аўтары захоўваюць права заключаць асобныя кантрактныя дамоўленасці, якія тычацца неэксклюзіўнага распаўсюджвання версіі працы ў апублікаваным тут выглядзе (напрыклад, размяшчэнне яе ў інстытуцкім сховішчы, публікацыю ў кнізе) са спасылкай на яе арыгінальную публікацыю ў гэтым часопісе.
  3. Аўтары маюць права размяшчаць іх працу ў інтэрнэце (напрыклад, у інстытуцкім сховішчы або на персанальным сайце) да пачатку і падчас працэсу разгляду яе дадзеным часопісам, паколькi гэта можа прывесці да прадуктыўнага абмеркавання і большай колькасці спасылак на дадзеную працу. (Гл. The Effect of Open Access).

How to Cite

[1]
Данілевіч, Д.І. 2020. Прэцэдэнтныя тэксты як індыкатары апазцыi сапраўднае – падробленае у творах Дж. Барнса i П. Акрайда. Часопіс Беларускага дзяржаўнага ўніверсітэта. Філалогія. 3 (Dec. 2020), 20–28.