Структурна-квантытатыўныя падабенствы і разыходжанні амапарадыгм у беларускай і італьянскай мовах (на матэрыяле тлумачальных слоўнікаў)
Ключавыя словы:
амонімы, амапарадыгма, структурны кампанент амапарадыгмы, квантытатыўны параметр, лексікаграфіяАнатацыя
Вызначаны і супастаўлены структурна-квантытатыўныя характарыстыкі аманімічных парадыгм у беларускай і італьянскай мовах. Устаноўлены агульныя і спецыфічныя аспекты ў падыходах да апісання амонімаў у лексікаграфічных крыніцах, выяўлены колькасныя і структурныя падабенствы і разыходжанні амапарадыгм. У залежнасці ад характарыстык кампанента вылучаны наступныя тыпы амапарадыгмы: тоесны і змешаны (па колькасным параметры); гамагенны і камбінаваны (па марфалагічнай прыналежнасці кампанента); графічны і фанетыка-графічны (па форме супадзення структурных адзінак). З улікам функцыянальна-стылістычных асаблівасцей вызначаны сем тыпаў, пяць з якіх з’яўляюцца агульнымі для абедзвюх моў.
Бібліяграфічныя спасылкі
- Потебня АА. Из записок по русской грамматике. Москва: Учпедгиз; 1958. 500 с.
- Айвазова ЭР. Семантико-функциональные парадигмы лексики. Культура народов Причерноморья. Вопросы духовнойкультуры.Филологические науки. 2006;88:158–161.
- Жеребило ТВ. Словарь лингвистических терминов. Назрань: Пилигрим; 2010. 486 с.
- Малаховский ЛВ. Теория лексической и грамматической омонимии. Москва: Либроком; 2009. 248 с.
- Fanfani M. Dizionari del Novecento. Firenze: Società Editrice Fiorentina; 2019. 165 p.
Downloads
Апублікавана
Выпуск
Раздзел
License
Аўтары, публікуюцца ў дадзеным часопісе, згаджаюцца з наступным:
- Аўтары захоўваюць за сабой аўтарскія правы на працу і прадастаўляюць часопісу права першай публікацыі працы на ўмовах ліцэнзіі Creative Commons Attribution-NonCommercial. 4.0 International (CC BY-NC 4.0).
- Аўтары захоўваюць права заключаць асобныя кантрактныя дамоўленасці, якія тычацца неэксклюзіўнага распаўсюджвання версіі працы ў апублікаваным тут выглядзе (напрыклад, размяшчэнне яе ў інстытуцкім сховішчы, публікацыю ў кнізе) са спасылкай на яе арыгінальную публікацыю ў гэтым часопісе.
- Аўтары маюць права размяшчаць іх працу ў інтэрнэце (напрыклад, у інстытуцкім сховішчы або на персанальным сайце) да пачатку і падчас працэсу разгляду яе дадзеным часопісам, паколькi гэта можа прывесці да прадуктыўнага абмеркавання і большай колькасці спасылак на дадзеную працу. (Гл. The Effect of Open Access).











