Інтэрмедыяльнасць як прынцып паэтыкі двух гістарычных раманаў («Лясны цар» М. Турнье і «Добразычлівіцы» Д. Літэла) - Даніленка, Ірына Уладзіміраўна (Часопіс Беларускага дзяржаўнага ўніверсітэта. Філалогія, 2019)
Адзначана, што інтэрмедыяльная паэтыка становіцца ўсё больш запатрабаванай у творчасці французскіх аўтараў, схільных да постмадэрнісцкага тыпу мастацкага мыслення. Разглядаецца ўзаемадзеянне музыкі і літаратуры на ўзроўні кампазіцыйнай арганізацыі раманаў пра гісторыю Другой сусветнай вайны. Мэта артыкула – даследаваць аўтарскія стратэгіі гарманізацыі зместу і формы, а таксама магчымасці і межы мастацтва ў яго дыялогу з гісторыяй (нацызм, генацыд, халакост). Для дасягнення пастаўленай мэты выкарыстоўваліся кампаратыўны і герменеўтычны метады, якія дазволілі ў працэсе параўнальнага вывучэння прэцэдэнтнай музычнай формы і інтэрпрэтацыйнага аналізу тэксту рамана прыйсці да разумення сутнасці літаратурна-музычнага сінтэзу, ажыццёўленага ў кожным з раманаў. Выяўленыя прынцыпы тэматызацыi ў раманах «Лясны цар» і «Добразычлівіцы», асаблівасці ідэйна-эмацыянальнай ацэнкі (пафасу) закранутных падзей, а таксама шматлікія паралелі, аналогіі, матывы, агульныя для абодвух відаў мастацтва, якія спрыяюць разуменню неспасцігальнай з пункта гледжання рацыянальнасці трагедыі XX ст.