Паэтыка сінтэзу ў раманах Джэймса Джойса «Уліс» і «Хаўтуры па Фінегане» - Ламека, Наталля Уладзіміраўна (Часопіс Беларускага дзяржаўнага ўніверсітэта. Філалогія, 2022)
Даследуецца паэтыка сінтэзу ў сталай прозе ірландскага пісьменніка Джэймса Джойса (раманах «Уліс» і «Хаўтуры па Фінегане»). Актуальнасць яе вывучэння тлумачыцца неабходнасцю сістэматызацыі розных прыёмаў сінтэтычнай прыроды ў творах пісьменніка. Абгрунтавана, што яе выкарыстанне абумоўлена імкненнем аўтара да глабальнага асэнсавання свету і чалавека, спалучэннем нацыянальнага і ўніверсальнага ў тэкстах. Творы ірландскага аўтара разглядаюцца ў кантэксце культуры мяжы XIX–XX стст. і першай паловы ХХ ст. як эпохі найбольш радыкальных мастацкіх эксперыментаў і абнаўлення літаратурнай мовы за кошт сродкаў іншых відаў мастацтва. Выяўляюцца канцэптуальныя і стылёвыя сыходжанні ў раманах Дж. Джойса «Уліс», «Хаўтуры па Фінегане» і творах такіх аўтараў, як Вірджынія Вулф, Томас Стэрнз Эліят, Альфрэд Дзёблін, Томас Ман, Льюіс Кэрал, Барыс Віян, Пабла Пікаса, Сальвадор Далі, Макс Эрнст, Шарлота Саламон і інш. Акцэнт на паралелях паміж літаратурнымі тэкстамі і творамі жывапісу, графікі, кіно, музыкі і архітэктуры дазваляе выявіць інтэрмедыяльны характар прозы Дж. Джойса. Асаблівая ўвага нададзена такім складнікам паэтыкі сінтэзу, як сінтэз мастацтваў, сінтэз жанраў і родаў літаратуры, экфрасіс, музычнасць, кінематаграфічнасць тэксту, поліфанія, гібрыдная вобразнасць, сканструяваная мова, сімультаннасць і полістылістыка.