Багемізмы ў стараўкраінскім літаратурным помніку «Луцыдарый» - Алексяевіч, Ганна Віктараўна (Часопіс Беларускага дзяржаўнага ўніверсітэта. Філалогія, 2023)
Аналізуецца стараўкраінскі літаратурны помнік «Луцыдарый» – пераклад старачэшскага апакрыфічнага твора «Lucidář». Даследуецца мова трох яго стараўкраінскіх спісаў, якая ўтрымлівае шматлікія запазычанні іншаславянскага паходжання – чэшскага, польскага і царкоўнаславянскага. Наяўнасць паланізмаў і царкоўнаславянізмаў тлумачыцца агульнымі ўмовамі развіцця стараўкраінскай пісьменнасці, якая знаходзілася пад працяглым уплывам польскай і царкоўнаславянскай моў. Чэшскія запазычанні, ці багемізмы, праніклі ў стараўкраінскі літаратурны помнік «Луцыдарый» непасрэдна з крыніцы перакладу. Па выніках гісторыка-этымалагічнага аналізу выяўляюцца наступныя багемізмы: гнед, звѣрница (звѣраница), кузло (каузлостосъ), кожула, лепкое (липское) море. Падрабязнае вывучэнне заходнеславянскага (у прыватнасці, чэшскага) моўнага ўплыву на літаратурныя помнікі ўсходнеславянскай пісьменнасці садзейнічае лепшаму разуменню працэсаў міжславянскага ўзаемадзеяння.