Вялікая і малая літары як сродкі рэалізацыі прагматычнага патэнцыялу мастацкага празаічнага тэксту - Шаршнёва, Вольга Мікалаеўна (Часопіс Беларускага дзяржаўнага ўніверсітэта. Філалогія, 2024)
Разглядаюцца і паслядоўна апісваюцца прагматычныя значэнні вялікай і малой літар у мастацкім празаічным тэксце, а менавіта прагматычныя значэнні асобных слоў, напісаных з вялікай літары; слоў, напісаных вялікімі літарамі; словазлучэнняў і сказаў, напісаных вялікімі літарамі; ненарматыўнага выкарыстання малой літары замест вялікай. Сцвярджаецца, што імпліцытныя значэнні асобных пазіцый такога ўжывання могуць мець аднолькавы або блізкі прагматычны патэнцыял, аднак кожная з адзначаных пазіцый вылучаецца сваёй роллю ў якасці дадатковага сродку перадачы думак і пачуццяў, структурна-кампазіцыйнай арганізацыі твора, выражэння перспектыўна-рэтраспектыўных адносін. Робяцца высновы адносна таго, што суб’ектыўнае ўспрыманне прагматычнай насычанасці асобнага выкарыстання вялікай і малой літар матывуе пісьменніка адхіляцца ад агульнапрынятых правіл, аднак аўтарская індывідуальнасць заключаецца не ў парушэнні арфаграфічнай сістэмы, не ў ігнараванні традыцыйных значэнняў пэўных літар, а ва ўзмацненні іх ролі як дадатковых сродкаў перадачы думак і пачуццяў у мастацкім тэксце, пашырэнні меж іх выкарыстання.