Структурна-семантычныя і лінгвакультурныя асаблівасці медыцынскіх тэрмінаў з заа- і фітакампанентамі (на матэрыяле нямецкай мовы) - Супрыновіч, Аксана Яўгенаўна (Часопіс Беларускага дзяржаўнага ўніверсітэта. Філалогія, 2024)
Разгледжаны медыцынскія тэрміны нямецкай мовы з заа- і фітакампанентамі. Абрысаваны іх структурна-семантычныя і лінгвакультурныя асаблівасці. Устаноўлены групы заанімічных найменняў (пазваночныя жывёлы (млекакормячыя, птушкі, земнаводныя), беспазваночныя жывёлы (малюскі, чарвякі, насякомыя)). Вылучаны агульныя (поланейтральныя), міфалагічныя і фітанімічныя найменні. Вызначана, што значная частка нямецкіх медыцынскіх тэрмінаў (94 %) з’яўляюцца складанымі назоўнікамі (кампазітамі), пры гэтым 79 % найменняў складаюцца з двух кампанентаў, 15 % – з трох і чатырох кампанентаў. Заа- і фітакампаненты ў пераважнай большасці выпадкаў выступаюць у якасці першага кампанента складаных слоў. Медыцынскія тэрміны служаць для абазначэння хвароб або іх сімптомаў (62 %), органаў і частак цела чалавека, метадаў дыягностыкі і спосабаў лячэння, медыцынскіх інструментаў і адзінак вымярэння. Зафіксаваны 27 % выпадкаў выкарыстання заа- і фітанайменняў у прамым значэнні і 73 % выпадкаў іх ужывання ў пераносным значэнні. Метафара з’яўляецца характэрнай рысай медыцынскай тэрміналогіі нямецкай мовы. Асноўнымі відамі метафарычнага пераносу выступаюць перанос па форме і каляровая метафара. Прадстаўлены таксама іншыя віды метафарычнага пераносу (па асацыяцыі, функцыі, дзеянню, тактыльных прыкметах). Падкрэслена, што несупадзенне пераносных значэнняў медыцынскіх тэрмінаў з заа- і фітакампанентамі ў нямецкай і рускай мовах паказвае на нацыянальны характар метафары.