Адвербіяльная мадыфікацыя прапазіцыі: тыпы вызначаемых сітуацый, магчымасці і абмежаванні - Голубева, Вікторыя Канстанцінаўна (Часопіс Беларускага дзяржаўнага ўніверсітэта. Філалогія, 2025)
Аналізуюцца сінтаксічныя структуры з прэдыкатывамі, якія далучаюць прапазіцыйны актант, выражаны інфінітыўнай канструкцыяй або залежнай клаўзай, а таксама выказванні з сентэнцыяльнымі прыслоўямі, якія характарызуюць не канкрэтны аспект дзеяслоўнага дзеяння, а ўсю сітуацыю. Прэдыкатывы і сентэнцыяльныя прыслоўі, з прычыны іх здольнасці мадыфікаваць прапазіцыю, разглядаюцца як сродкі фарміравання семантычна эквівалентных структур. Вылучаюцца наступныя тыпы суадносін прэдыкатываў і залежных клаўз: прэдыкатыў вызначае прадстаўленае ў прапазіцыі дзеянне, якое кантралюецца асобай; прэдыкатыў кваліфікуе магчымасць або мэтазгоднасць ажыццяўлення сітуацыі безадносна да чыіх-небудзь учынкаў, выяўленую ў прапазіцыі; прэдыкатыў характарызуе прапазіцыю з неадушаўлёным удзельнікам або асабістым суб’ектам і звязанай з ім стыхійнай сітуацыяй; прэдыкатыў ацэньвае дзве ўзаемазвязаныя прапазіцыі, якія знаходзяцца ў клаўзах-кан’юнктах. Устанаўліваецца магчымасць прэдыкатыва, які спалучаецца з інфінітывам, і сентэнцыяльнага прыслоўя фарміраваць сінанімічныя выказванні ў рамках дадзеных тыпаў карэляцыі.