Палітычная эвалюцыя гарадскiх контрэлiтных груп у незалежная Бірме/М’янме

Аўтары

  • Дзмітрый Аркадзьевіч Брадзяк Харкаўскi нацыянальны ўніверсітэт імя В. Н. Каразiна, пл. Свабоды, 4, 61022, г. Харкаў, Украіна; Харкаўская абласная бібліятэка для дзяцей, вул. Алчэўскіх, 43, 61002, г. Харкаў, Украіна

Ключавыя словы:

М’янма, студэнты, армія, эліты, контрэліты, Аун Сан Су Чжы, Мін Ко Наiнг

Анатацыя

Як і ў шэрагу іншых рэгіёнаў Усходу, у Бірме/М’янме – адной з найбуйнейшых краін Паўднёва-Усходняй Азіі – на працягу каланіяльнага і посткаланіяльнага перыядаў м’янманскай гісторыі паўсталі і пачалі імкліва расці гарады сучаснага тыпу – цэнтры распаўсюджвання рыначных адносін, сучаснай адукацыі і еўрапейскага палітычнага дыскурсу. Паказваецца, што ў згаданы перыяд гісторыі ў краіне адбывалася разрастанне паўперызаваных гарадскіх слаёў, фармiравалася ўрбанізаванае пратэстнае асяроддзе – урадлiвая глеба для ўзнікнення мясцовай праварадыкальнай контрэліты. Даказваецца, што дзейнасць дадзенай контрэлiтнай групоўкі з 1988 г. стала непарыўна звязана з імем До Аун Сан Су Чжы – дачкi нацыянальнага героя Бірмы/М’янмы генерала Аун Сана. Абгрунтоўваецца выснова аб тым, што на працягу ўсёй сваёй палітычнай кар’еры Су Чжы купіравала пагрозы з боку найбольш небяспечных контрэлiтных груп і спрыяла стабілізацыі грамадзянскай палітычнай сістэмы, якая фармiравалася ў М’янме.

Біяграфія аўтара

  • Дзмітрый Аркадзьевіч Брадзяк, Харкаўскi нацыянальны ўніверсітэт імя В. Н. Каразiна, пл. Свабоды, 4, 61022, г. Харкаў, Украіна; Харкаўская абласная бібліятэка для дзяцей, вул. Алчэўскіх, 43, 61002, г. Харкаў, Украіна

    саіскальнік кафедры новай і навейшай гісторыі гістарычнага факультэта Харкаўскага нацыянальнага ўніверсітэта імя В. Н. Каразiна; метадыст Харкаўскай абласной бібліятэкі для дзяцей

Бібліяграфічныя спасылкі

  1. Listopadov NA. Lady and the generals: confrontation or compromise? Aziia i Afrika segodnia. 2012;12:55–67. Russian.
  2. Aung Zaw. The Face of Resistance: Aung San Suu Kyi and Burma’s Fight for Freedom. Chiang Mai: Silkworm Books; 2013.
  3. Stewart W. Aung San Suu Kyi: Fearless Voice of Burma. Minneapolis: Lerner; 1996.
  4. Vasilev VF. Istoriya M’yanmy/Birmy. XX vek [The History Of Myanmar/Burma. XX century]. Moscow: IV RAN, Kraft +;. 2010. Russian.
  5. Simonia A. A. The new face of the military regime in Myanmar. Iugo-Vostochnaia Aziia: aktual’nye problemy razvitiia. 2011;16:127–146. Russian.
  6. Callahan M. The Endurance of Military Rule in Burma: Not Why, But Why Not? Levenstein SL, editor. Finding dollars, sense and legitimacy in Burma. Washington: Woodrow Wilson International Center for Scholars; 2010. p. 54–76.
  7. Taylor R. The State in Myanmar. Singapore: Institute of Southeast Asian Studies; 2009.
  8. Agadzhanyan AS. [The state and the traditional political culture of Burma]. In: The State in pre-capitalist societies of Asia: collected articles. Moscow: Nauka. Glavnaya redaktsiya vostochnoi literatury; 1987. p. 319–332. Russian.
  9. Listopadov NA. [General Aung San]. Vostok (Orience) [East (Orience)]. 2005;5:66–77. Russian.
  10. Simonia AA. [The ruling military elite in Myanmar]. In: Drugov AY, Maletin VP, Novakova OV. Elity stran Vostoka. Moscow: Klyuch-S; 2011. p. 286–306. Russian.
  11. Lubina M. Pani Birmy. Biografia polityczna Aung San Suu Kyi. Warszawa: PWN; 2015. Polish.
  12. Aung San Suu Kyi. Freedom from Fear and Other Writings. New York; London: Penguin Books; 2010.

Downloads

Апублікавана

2018-07-30

Выпуск

№ 3 (2018): Часопіс Беларускага дзяржаўнага ўніверсітэта. Гісторыя

Раздзел

Усеагульная гісторыя

License

Аўтары, якія публікуюцца ў гэтым часопісе, пагаджаюцца з наступным:

 

1. Аўтары захоўваюць за сабой аўтарскія правы на работу і перадаюць часопісу права першай публікацыі работы на ўмовах ліцэнзіі Creative Commons Attribution-NonCommercial. 4.0 International (CC BY-NC 4.0).

2. Аўтары захоўваюць права заключаць асобныя кантрактныя дамоўленасці, звязаныя з неэксклюзіўным распаўсюджаннем версіі работы ў апублікаваным тут выглядзе (напрыклад, размяшчэнне яе ў інстытуцкім сховішчы, публікацыя ў кнізе) са спасылкай на яе арыгінальную публікацыю ў гэтым часопісе.

3. Аўтары маюць права размяшчаць сваю работу ў інтэрнэце (напрыклад, у інстытуцкім сховішчы або на персанальным сайце) да і ў час працэсу разгляду яе гэтым часопісам, паколькі гэта можа прывесці да прадуктыўнага абмеркавання і большай колькасці спасылак на дадзеную работу. (Гл. The Effect of Open Access).

How to Cite

[1]
Брадзяк, Д.А. 2018. Палітычная эвалюцыя гарадскiх контрэлiтных груп у незалежная Бірме/М’янме. Часопіс Беларускага дзяржаўнага ўніверсітэта. Гісторыя. 3 (Jul. 2018), 84–91.