Распрацоўка мер ЗША ў адказ на спробы КНДР весці гібрыдную вайну ў 1966–1976 гг.

Аўтары

  • Дзяніс Андрэевіч Садакоў Інстытут гуманітарных і сацыяльных навук Вяцкага дзяржаўнага ўніверсітэта, вул. Маскоўская, 36, 610000, г. Кіраў, Расія

Ключавыя словы:

ЗША, КНДР, карэйская дэмілітарызаваная зона, 38-я паралель
Арганізацыі, якія аказалі падтрымку
Даследаванне выканана пры фінансавай падтрымцы Расійскага навуковага фонду (грант № 22-78-10179).

Анатацыя

Даследуецца феномен супрацьстаяння ЗША спробам вядзення гібрыднай вайны з боку КНДР на прыкладзе канфліктаў у карэйскай дэмілітарызаванай зоне і ў раёне паўночнай размежавальнай лініі ў 1966–1976 гг. Таксама аналізуюцца далейшыя спробы КНДР дабіцца змены статус-кво на Карэйскім паўвостраве сілавымі метадамі. Супрацьстаянне ЗША і КНДР у гэты перыяд мела шматмерны характар і ўключала ў сябе прапагандысцкія кампаніі Пхеньяна, падтрымку ім левых радыкалаў у краінах Захаду, вярбоўку агентаў у Южнай Карэі. Аднак менавіта ў раёне 38-й паралелі актыўнасць КНДР набыла характар гібрыднай вайны, важным аспектам якой з’яўлялася рэальнае або патэнцыйнае прымяненне ваеннай сілы. На розных этапах дзеянні паўночнікаў мелі розныя задачы, аднак ключавой мэтай Пхеньяна заставалася стварэнне ўмоў для вываду амерыканскіх войск з Карэі. На пазнейшых этапах канфрантацыі сілавыя дзеянні КНДР былі дапоўнены настойлівымі спробамі правесці прамыя амерыкана-паўночнакарэйскія перагаворы з мэтай зніжэння ўзроўню канфлікту. Разглядаюцца асаблівасці ўспрымання амерыканцамі ваеннай актыўнасці КНДР у 1966–1976 гг., выяўляюцца крокі Вашынгтона па процідзеянні акцыям Паўночнай Карэі. Прадстаўлены змест і абставіны распрацоўкі Вашынгтонам ключавых палітычных дакументаў таго перыяду. Ацэньваецца роля ваеннай сілы падчас канфлікту. Робіцца выснова аб тым, што стрымліванне КНДР дасягалася дзякуючы праяўленню вытрымкі і прымяненню адэкватных мер, якія распрацоўваліся з улікам лакальнай ваеннай перавагі Пхеньяна ў зонах канфлікту.

Біяграфія аўтара

  • Дзяніс Андрэевіч Садакоў, Інстытут гуманітарных і сацыяльных навук Вяцкага дзяржаўнага ўніверсітэта, вул. Маскоўская, 36, 610000, г. Кіраў, Расія

    кандыдат гістарычных навук; навуковы супрацоўнік кафедры гісторыі і палітычных навук факультэта гісторыі, палітычных навук і культуралогіі

Бібліяграфічныя спасылкі

  1. Probst RR. Negotiating with the North Koreans. The US Experience at Panmunjom. Carlisle: US Army War College; 1977. 27 p.
  2. Michista N. North Korea’s military-diplomatic campaigns, 1966–2008. New York: Routledge; 2010. 276 p.
  3. Mobley RA. Flash Point North Korea. The Pueblo and EC-121 crises. Annapolis: Naval Institute Press; 2003. 216 p.
  4. Jackson V. How to engage the enemy: the case for national security diplomacy with North Korea. Special report No. 479. Washington: U. S. Institute of Peace; 2020. 24 p.
  5. Popescu N. Hybrid tactics: neither new nor only Russian. Issue Alert. 2015;4:1–2.
  6. Hoffman FG. Conflict in the 21st century: the rise of hybrid wars. Arlington: Potomac institute for Policy Studies; 2007. 72 p.
  7. Komleva NА. Hybrid warfare: its essence and specificity. Ural Federal University Journal. Series 3: Social and Political Sciences. 2017;12(3):128–137. Russian.
  8. Tsygankov PА. «Hybrid war»: political discourse and the international practice. Moscow State University Bulletin. Series 18: Sociology and Political Science. 2015;4:253–258. Russian. DOI: 10.24290/1029-3736-2015-0-4-253-258.
  9. Filimonov G., Danyuk N. «Hybrid war»: interpretations and a reality. Svobodnaya mysl’. 2017;3:17–24. Russian.
  10. Belozerov VK, Soloviev AV. Hybrid war in the domestic political and scientific discourse. Vlast’. 2015;9:5–11. Russian.
  11. Kim Il Sun. Sochineniya. Tom 20. Noyabr’ 1965 g. – dekabr’ 1966 g. [Works. Volume 20. 1965 November – 1966 December]. Pyongyang: Foreign Languages Publishing House; 1984. 573 p. Russian.
  12. Jackson V. Rival reputations: coercion and credibility in US-North Korea relations. Cambridge: Cambridge University Press; 2016. 228 p.
  13. Johnson LB. The vantage point. Perspectives of the presidency. 1963–1969. New York: Holt, Rinehart and Winston; 1971. 636 p.
  14. Sadakov DA. Diplomatiya SShA i osvobozhdenie ekipazha korablya «Pueblo», 1968 g. [US diplomacy and the release of the crew of the Pueblo, 1968]. Kirov: O-kratkoe; 2021. 136 p. Russian.
  15. Yungblud V. An unusual role: Soviet diplomacy between Washington and Pyongyang in 1968. Quaestio Rossica. 2021;9(4):1490–1502. Russian. DOI: 10.15826/qr.2021.4.651.
  16. Brennock DJ, Lerner MB. The Pueblo incident: a spy ship and the failure of American foreign policy. Naval War College Review [Internet]. 2002 [cited 2022 October 15];55(4). Available from: https://digital-commons.usnwc.edu/nwc-review/vol55/iss4/19.
  17. Lerner M. A dangerous miscalculation: new evidence from communist-bloc archives about North Korea and the crisis of 1968. Journal of Cold War History. 2004;6(1):3–21.
  18. Kissinger H. White House years. Boston: Little Brown Company; 1979. 1521 p.
  19. Nixon RM. The memoirs of Richard Nixon. New York: Grosset & Dunlap; 1978. 1120 p.
  20. Mobley R. Revisiting the Korean tree-trimming incident. Joint Forces Quarterly. 2003;35:108–115.

Апублікавана

2023-01-25

How to Cite

[1]
Садакоў, Д.А. 2023. Распрацоўка мер ЗША ў адказ на спробы КНДР весці гібрыдную вайну ў 1966–1976 гг. Часопіс Беларускага дзяржаўнага ўніверсітэта. Гісторыя. 1 (Jan. 2023), 58–68. DOI:https://doi.org/10.33581/2520-6338-2023-1-58-68.