Гістарычная геаграфія рэлігійнай канкурэнцыі ў Індыі ў XX – пачатку XXI ст.

Аўтары

  • Станіслаў Анатольевіч Гарохаў Інстытут Афрыкі РАН, вул. Спірыдонаўка, 30, корп. 1, 123001, г. Масква, Расія
  • Руслан Васільевіч Дзмітрыеў Інстытут Афрыкі РАН, вул. Спірыдонаўка, 30, корп. 1, 123001, г. Масква, Расія
  • Іван Андрэевіч Захараў Інстытут Афрыкі РАН, вул. Спірыдонаўка, 30, корп. 1, 123001, г. Масква, Расія

Ключавыя словы:

Індыя, рэлігійная канкурэнцыя, індыйскія рэлігіі, іслам, хрысціянства
Арганізацыі, якія аказалі падтрымку
Даследаванне выканана пры фінансавай падтрымцы Расійскага навуковага фонду (грант № 19-18-00054-П).

Анатацыя

У аснову вызначэння ўзроўню канкурэнцыі пакладзена гіпотэза аб тым, што адна рэлігія змяняе другую ў выніку цыклічнай змены долі адэптаў у структуры насельніцтва, а таксама ў выніку змены абагульняючага іх значэння мадыфікаванага індэкса рэлігійнай мазаічнасці. Адзначаецца, што канкурэнцыя паміж індыйскімі рэлігіямі, ісламам і хрысціянствам у Індыі на працягу XX ст. узрастала досыць павольна па прычыне адрозненняў, па-першае, у  механізмах іх экспансіі, па-другое, у тэрытарыяльнай прымеркаванасці апошняй. На першым этапе ўсе рэлігіі распаўсюджваліся шляхам дыфузіі пашырэння (іслам – праз буйныя гарады ў Джаму і Кашміры, Заходняй Бенгаліі, Керале і Дэлі; хрысціянства – праз сельскую мясцовасць на паўночным усходзе краіны, у Сікіме, на Андаманскіх і Нікабарскіх астравах, часткова ў Адышы; індыйскія рэлігіі – у Дамане і Дзіу, Лакшадвіпе, Пудучэры і Гоа). У далейшым хрысціянства захавала гэты механізм, іслам шляхам дыфузіі перамяшчэння распаўсюдзіўся на новыя тэрыторыі (Андхра-Прадэш, Асам, Джаркханд, Уттаракханд, Утар-Прадэш, Біхар, Махараштра, Карнатака і г. д.) пры адначасовым скарачэнні долі раёнаў старога асваення. Прастора індыйскіх рэлігій змяніла вектар развіцця, перайшоўшы шляхам сепарацыі сцягвання да сціску за кошт пакідання раней асвоеных раёнаў. Сёння асноўнымі рэгіёнами рэлігійнай канкурэнцыі з’яўляюцца тэрыторыі ў межах трохвугольніка Амрытсар – Раджкот – Бхубанешвар, дзе лідзіруючыя індыйскія рэлігіі супрацьстаяць росту ісламу, а таксама паўночны ўсход краіны, дзе індыйскія рэлігіі ўжо амаль выцеснены хрысціянствам і iслам хутка павялічвае колькасць сваіх адэптаў.

Біяграфіі аўтараў

  • Станіслаў Анатольевіч Гарохаў, Інстытут Афрыкі РАН, вул. Спірыдонаўка, 30, корп. 1, 123001, г. Масква, Расія

    доктар геаграфічных навук, дацэнт; вядучы навуковы супрацоўнік

  • Руслан Васільевіч Дзмітрыеў, Інстытут Афрыкі РАН, вул. Спірыдонаўка, 30, корп. 1, 123001, г. Масква, Расія

    доктар геаграфічных навук; вядучы навуковы супрацоўнік

  • Іван Андрэевіч Захараў, Інстытут Афрыкі РАН, вул. Спірыдонаўка, 30, корп. 1, 123001, г. Масква, Расія

    кандыдат геаграфічных навук; старшы навуковы супрацоўнік

Бібліяграфічныя спасылкі

  1. Frolov AV. Local conflict: modern tools. Journal of the Institute for African Studies. 2019;46(1):17–35. Russian. DOI: 10.31132/2412-5717-2019-46-1-17-35.
  2. Gorokhov SA. The cyclical movement of religions: from unity toward… unity. Herald of the Russian Academy of Sciences. 2019;89(4):388–395. DOI: 10.1134/S1019331619040026.
  3. Finke R, Stark R. The dynamics of religious economies. In: Dillon M, editor. Handbook of the sociology of religion. New York: Cambridge University Press; 2003. p. 96–109. DOI: 10.1017/CBO9780511807961.008.
  4. Büttner M. Religion and geography: impulses for a new dialogue between religionswissenschaftlern and geographers. Numen. 1974;21(3):163–196. DOI: 10.2307/3269772.
  5. Berdyaev N. Novoe srednevekov’e [The new Middle Ages]. Moscow: Direkt-Media; 2008. 114 p. Russian.
  6. Sorokin PA. A survey of the cyclical conceptions of social and historical process. Social Forces. 1927;6(1):28–40. DOI: 10.2307/3004654.
  7. Toynbee AJ. A study of history. Oxford: Oxford University Press; 1934–1961. 12 volumes.
  8. Weber L. Le rythme du progrès: etude sociologique. Paris: F. Alcan; 1913. 311 p.
  9. Kondratieff ND. Bol’shie tsikly kon’yunktury i teoriya predvideniya. Izbrannye trudy [Long cycles of business activity and the theory of foresight. Selected works]. Moscow: Ekonomika; 2002. 767 p. Russian.
  10. Pareto V. Les systèmes socialistes. Volume 1. Paris: V. Giard et E. Briére; 1902. 406 p.
  11. Guignebert Ch. L’Évolution des dogmes. Paris: Flammarion; 1910. 351 p.
  12. Sergeev M. Theory of religious cycles: tradition, modernity, and the Baha’i faith. Leiden: Brill; 2015. 161 p.
  13. Savateev AD. [Political Islam in conceptions of Russian researchers]. Islam in the Modern World. 2015;11(2):109–118. DOI: 10.20536/2074-1529-2015-11-2-109-118.
  14. Ferrari G. Teoria dei periodi politici. Milano: Hoeply; 1874. 621 p.
  15. Gorokhov SA. [India. Religion, demography and the policy]. Asia and Africa Today. 2011;7:24–32. Russian.
  16. Zakharov IA, Gorokhov SA, Dmitriev RV. The role of the religious factor in the formation of conflict zones in Africa. Vestnik of Saint Petersburg University. Earth Sciences. 2020;65(4):640–653. Russian. DOI: 10.21638/spbu07.2020.402.
  17. Joshi AP, Srinivas MD, Bajaj JK. Religious demography of India. Chennai: Centre for Policy Studies; 2003. 358 p.
  18. Petrov VV. Naselenie Indii [Population of India]. Moscow: Nauka; 1978. 143 p. Russian.
  19. Talreja KM. Secessionism in India. Mumbai: Rashtriya Chetana Prakashan; 1996. 622 p.
  20. Brown D, James P. Religious characteristics of states dataset project – Demographics v. 2.0 [Internet]. 2019 [cited 2022 July 29]. Available from: https://osf.io/asg25/download.
  21. Johnson TM, Ross KR, editors. Atlas of global Christianity: 1910–2010. Edinburgh: Edinburgh University Press; 2009. 384 p.
  22. Barrett DB, Kurian TK, Johnson TM. World Christian encyclopedia: a comparative survey of churches and religions in the modern world. Volume 1. 2nd edition. New York: Oxford University Press; 2001. 876 p.

Downloads

Апублікавана

2023-01-25

Выпуск

№ 1 (2023): Журнал Белорусского государственного университета. История

Раздзел

Усеагульная гісторыя

License

Аўтары, якія публікуюцца ў гэтым часопісе, пагаджаюцца з наступным:

 

1. Аўтары захоўваюць за сабой аўтарскія правы на работу і перадаюць часопісу права першай публікацыі работы на ўмовах ліцэнзіі Creative Commons Attribution-NonCommercial. 4.0 International (CC BY-NC 4.0).

2. Аўтары захоўваюць права заключаць асобныя кантрактныя дамоўленасці, звязаныя з неэксклюзіўным распаўсюджаннем версіі работы ў апублікаваным тут выглядзе (напрыклад, размяшчэнне яе ў інстытуцкім сховішчы, публікацыя ў кнізе) са спасылкай на яе арыгінальную публікацыю ў гэтым часопісе.

3. Аўтары маюць права размяшчаць сваю работу ў інтэрнэце (напрыклад, у інстытуцкім сховішчы або на персанальным сайце) да і ў час працэсу разгляду яе гэтым часопісам, паколькі гэта можа прывесці да прадуктыўнага абмеркавання і большай колькасці спасылак на дадзеную работу. (Гл. The Effect of Open Access).

How to Cite

[1]
Гарохаў, С.А. et al. 2023. Гістарычная геаграфія рэлігійнай канкурэнцыі ў Індыі ў XX – пачатку XXI ст. Часопіс Беларускага дзяржаўнага ўніверсітэта. Гісторыя. 1 (Jan. 2023), 28–37. DOI:https://doi.org/10.33581/2520-6338-2023-1-28-37.