Канструяванне геапалітычнай прасторы Усходу гісторыкам Хетумам Карыкоскім

Аўтары

  • Гоар Ляванаўна Карагезян Інстытут літаратуры імя М. Абегяна НАН Рэспублікі Арменія, вул. Рыгора Лусаворыча, 15, 0015, г. Ерэван, Арменія

Ключавыя словы:

«Кветнік гісторый краін Усходу», Хетум Карыкоскі, травелог, аўтарская задума, інтэртэкст

Анатацыя

Разгледжана першая частка твора дзяржаўнага і палітычнага дзеяча Кілікійскай Арменіі, гісторыка Хетума Карыкоскага «Кветнік гісторый краін Усходу», напісанага ў 1307 г. па распараджэнні папы Клімента V. Устаноўлена, што ў ёй апісаны 14 усходніх краін, якія з’яўляюцца падуладнымі Мангольскай імперыі або мяжуюць з ёй, і іх народы, у прыватнасці іх канфесійная прыналежнасць і здольнасць да баявых дзеянняў. Адзначана, што пры падборы гісторыка-геаграфічнага і культуралагічнага матэрыялу Хетум Карыкоскі кіраваўся інтарэсамі чытачоў з Заходняй Еўропы, таму ў яго нарысе прысутнічаюць рысы заходнееўрапейскіх травелогаў, напрыклад чаргаванне факталагічных звестак з займальнымі апавяданнямі. Указана, што першая частка працы прасякнута ідэяй аўтара аб неабходнасці армяна-мангольскага яднання і вызвалення ўсходняга хрысціянскага свету ад язычнікаў.

Біяграфія аўтара

  • Гоар Ляванаўна Карагезян, Інстытут літаратуры імя М. Абегяна НАН Рэспублікі Арменія, вул. Рыгора Лусаворыча, 15, 0015, г. Ерэван, Арменія

    кандыдат філалагічных навук; старшы навуковы супрацоўнік аддзела замежнай літаратуры, літаратурных сувязей і тэорыі літаратуры

Бібліяграфічныя спасылкі

  1. Виллани Дж. Новая хроника, или История Флоренции. Рутенбург ВИ, редактор; Юсим МА, переводчик. Москва: Наука; 1997. Книга пятая; с. 108–132.
  2. Hayton. La flor des estoires de la terre d’Orient. En: Kohler Ch. Recueil des historiens des Croisades: documents arméniens. Tome 2, Documents latins et francais relatifs a l’arménie. Paris: Imprimerie nationale; 1906. p. 113–253.
  3. Soulier G. Le moine arménien Hethoum et les apports d’Extrême-Orient à la fin du XIIIe siècle et au début du XIVe. Revue des Etudes Arméniennes. 1928;9(1):239–249.
  4. Paris P. Histoire littéraire de la France. Tome 25, Quatorzieme siecle. Paris: Firmin Didot; 1869. Hayton, prince d’Arménie, historien; p. 479–507.
  5. Багрянородный К. Об управлении империей. Литаврин ГГ, Новосельцев АП, редакторы. 1-е издание. Москва: Наука; 1989. 496 c.
  6. Магакия А. История монголов инока Магакии XIII века. Патканов КП, переводчик. Санкт-Петербург: Типография Императорской академии наук; 1871. 124 c.
  7. Поло М. Книга Марко Поло. Магидович ИП, Кумкес СН, редакторы; Минаев ИП, переводчик. Москва: Государственное издательство географической литературы; 1956. 376 с.
  8. Карпини П, Рубрук Г. Путешествия в восточные страны. Шастина НП, Богоявленский ГП, редакторы. Москва: Государственное издательство географической литературы; 1957. 272 с.
  9. Гевонд В. История халифов Вардапета Гевонда, писателя VIII века. Санкт-Петербург: Типография Императорской академии наук; 1862. 116 c.
  10. Термези Ходжа Самандар. Дастур ал-мулук. Москва: Наука; 1971. 616 c.
  11. Мирный СМ. «La flor des estoires de la terre d’Orient» Гайтона как историко-географический источник по Востоку и по истории монголов. Советское востоковедение. 1956;5:72–82.
  12. Yule H, editor and translator. Cathay and the way thither. Volume 2. London: Hakluyt Society; 1866. 600 p.
  13. де Коммин Ф. Мемуары. Бессмертный ЮЛ, редактор; Малинин ЮП, переводчик. Москва: Наука; 1986. 499 c.

Апублікавана

2025-05-07

How to Cite

[1]
Карагезян, Г.Л. 2025. Канструяванне геапалітычнай прасторы Усходу гісторыкам Хетумам Карыкоскім. Часопіс Беларускага дзяржаўнага ўніверсітэта. Гісторыя. 2 (May 2025), 28–33.