Правілы паводзін у адносінах да навакольнага асяроддзя ў палійскай літаратуры: вопыт вывучэння
Ключавыя словы:
навакольнае асяроддзе, палі, палійская літаратура, Буда, экалогія, будыйская літаратура, джатакі, Джамбудвіпа, лясы, дрэвы, жывёлы, птушкі, санскрыт, экалагічны крызіс, сярэдні шлях, індыйская культура, Ангулімала, сельская гаспадаркаАнатацыя
Прапаноўваюцца шляхі вырашэння сучасных экалагічных праблем, заснаваныя на старажытным ладзе жыцця ў тым выглядзе, у якім ён выкладзены ў Тхеравадзе (палійскай літаратуры), дзе апісана ўсеагульная ўзаемазалежнасць свету. Паказваецца, што розныя кампаненты навакольнага асяроддзя звязаны паміж сабой. Занепакоенасць станам навакольнага асяроддзя не з’яўляецца феноменам апошніх гадоў. Яднанне з маці-прыродай выступае жыццёва важным элементам індыйскай культуры. Адносіны паміж культурай і экалогіяй былі неадʼемным складнікам старажытнаіндыйскага
грамадства. Увага да пытанняў навакольнага асяроддзя заўсёды лічылася істотнай часткай будыйскай літаратуры. Нашы продкі верылі ў сувязь чалавека з прыродай і настойвалі на гармоніі чалавека і маці-прыроды. Індыя з’яўляецца адной са старажытнейшых цывілізацый з багатай культурнай спадчынай. Сёння людзі могуць атрымліваць асалоду ад прыродных рэсурсаў дзякуючы іх разумнаму расходванню і размеркаванню ў мінулым. Мы павінны разумець, што прыродныя рэсурсы, даступныя нам, зʼяўляюцца абмежаванымі і іх выкарыстанне выклікае праблемы з навакольным асяроддзем. Палійская літаратура паказвае, што заснавальнікам дружалюбнага навакольнаму асяроддзю ладу жыцця, якога людзі прытрымліваліся ў старажытнасці, быў Буда, а таксама яго паслядоўнікі.
Downloads
Апублікавана
Выпуск
Раздзел
License
Аўтары, якія публікуюцца ў гэтым часопісе, пагаджаюцца з наступным:
1. Аўтары захоўваюць за сабой аўтарскія правы на работу і перадаюць часопісу права першай публікацыі работы на ўмовах ліцэнзіі Creative Commons Attribution-NonCommercial. 4.0 International (CC BY-NC 4.0).
2. Аўтары захоўваюць права заключаць асобныя кантрактныя дамоўленасці, звязаныя з неэксклюзіўным распаўсюджаннем версіі работы ў апублікаваным тут выглядзе (напрыклад, размяшчэнне яе ў інстытуцкім сховішчы, публікацыя ў кнізе) са спасылкай на яе арыгінальную публікацыю ў гэтым часопісе.
3. Аўтары маюць права размяшчаць сваю работу ў інтэрнэце (напрыклад, у інстытуцкім сховішчы або на персанальным сайце) да і ў час працэсу разгляду яе гэтым часопісам, паколькі гэта можа прывесці да прадуктыўнага абмеркавання і большай колькасці спасылак на дадзеную работу. (Гл. The Effect of Open Access).
