Антыказнаўства ў Інстытуце гісторыі РАНІГН: дарэвалюцыйныя традыцыі і савецкія навацыі

Аўтары

  • Арцём Міхайлавіч Скварцоў Чэлябінскі дзяржаўны ўніверсітэт, вул. Братоў Кашырыных, 129, 454001, г. Чэлябінск, Расія

Ключавыя словы:

РАНІГН, антыказнаўства, марксізм, гістарыяграфія, савецкая гістарычная навука, 1920-я гг., «старыя» прафесары, К. К. Зельін, М. А. Машкін, А. В. Мішулін
Арганізацыі, якія аказалі падтрымку
Артыкул выкананы пры фінансавай падтрымцы Расійскага фонду фундаментальных даследаванняў (праект № 16-33-01035).

Анатацыя

Аналізуецца дзейнасць секцыі старажытнай гісторыі Інстытута гісторыі РАНІГН. Зроблена выснова пра тое, што да сярэдзіны 1920-х гг. інстытут быў аўтаномнай установай, у якой захоўваліся дарэвалюцыйныя традыцыі навуковых камунікацый (дыспуты, абмеркаванні дакладаў, выданне прац, навучанне даследчыкаў-пачаткоўцаў па старой сістэме падрыхтоўкі навуковых кадраў і інш.), аднак побач з неамарксістамі працавалі ідэалагічна вывераныя супрацоўнікі, якія дэманстравалі тое, якія тэмы трэба распрацоўваць. Паказваецца, што з сярэдзіны 1920-х гг. аўтаномія РАНІГН значна змяншаецца, у тэматыцы даследаванняў Інстытута гісторыі назіраецца пераход ад крыніцазнаўчай да сацыяльна-эканамічнай (аграрная гісторыя і гісторыя горада) праблематыкі, а таксама да праблемы гісторыі міжнародных адносін і гісторыі рэвалюцыйных рухаў. На аснове крыніц дэманструецца зацікаўленасць у антычнасці з пункта гледжання таго матэрыялу, які можа ёй пастаўляцца для вырашэння актуальных праблем сучаснасці. Зроблена выснова пра тое, што роля Інстытута гісторыі РАНІГН дастаткова высокая ў кантэксце станаўлення савецкай гістарычнай навукі: па-першае, там фарміравалася сістэма аспірантуры; па-другое, яго закончылі многія будучыя мэтры антыказнаўства (К. К. Зельін, М. А. Машкін, А. В. Мішулін) і пачынаў навуковы шлях У. С. Сяргееў.

Біяграфія аўтара

  • Арцём Міхайлавіч Скварцоў, Чэлябінскі дзяржаўны ўніверсітэт, вул. Братоў Кашырыных, 129, 454001, г. Чэлябінск, Расія

    кандыдат гістарычных навук, дацэнт; дацэнт кафедры гісторыі Расіі і замежных краін гісторыка-філалагічнага факультэта

Бібліяграфічныя спасылкі

  1. Skvortsov A. M., Grishina N. V. History education in Soviet Russia in the 1920’s: main trends in the development. Bull. Chelyabinsk State Univ. History. 2015. Vol. 62. No. 2 (357). P. 49 –56 (in Russ.).
  2. Konchalovskii D. P. [Memoirs and letters]. Paris : Libraire des cinq continents, 1971 (in Russ.).
  3. A. P. [Salary of workers and employees of the Moscow in 1927/28 (to the campaging rereval of collective agreements)]. Vopr. truda. 1928. No. 12. P. 111–116 (in Russ.).
  4. Grishina N. V. [From «left to prepare for a professorship» to Soviet graduate: transformation of the system of reproduction scientific staff in 1860–1920]. Mir istorika : historiographic collect. Omsk, 2014. Issue 9. P. 138–145 (in Russ.).
  5. Litvin A. L. (ed.). [Diary of historian S. A. Piontkovsky (1927–1934)]. Kazan : Kazan Federal Univ., 2009 (in Russ.).

Апублікавана

2017-12-29

Выпуск

Раздзел

Да 140-годдзя з дня нараджэння М. М. Нікольскага і У. М. Перцава

How to Cite

[1]
Скварцоў, .А.М. 2017. Антыказнаўства ў Інстытуце гісторыі РАНІГН: дарэвалюцыйныя традыцыі і савецкія навацыі. Часопіс Беларускага дзяржаўнага ўніверсітэта. Гісторыя. 4 (Dec. 2017), 34–40.